วันก่อนไปซื้อเสื้อที่ร้านๆ หนึ่ง ตอนไปจ่ายเงินที่เค้าท์เตอร์ก็มีป้ายขายถุงกระดาษในกรณีที่เราไม่ได้เอาถุงมาเองเห็นแล้วก็อดแปลกใจไม่ได้ ทางร้านร่วมโครงการงดแจกถุงพลาสติกเพื่อร่วมโครงการลด ละ เลิกการใช้ถุงพลาสติกเพื่ออนุรักษษืสิ่งแวดล้อมเพื่อลดขยะไม่ใช่เหรอ แต่ทดแทนด้วยการให้ซื้อถุงกระดาษแทนเนี่ยมันช่วยโลกใบนี้ตรงไหน
เผื่อใครจะลืมไปว่าถุงกระดาษทำมาจากต้นไม้ ซึ่งต้นไม้กว่าจะโตให้เราใช้งานได้มันใช้เวลาหลายปี ต่อให้เป็นป่าปลูกเพื่อเศรษฐกิจโดยเฉพาะก็เถอะ ดังนั้นจุดประสงค์แรกของการผลิตถุงพลาสติกขึ้นมาก็เพื่อใช้งานทดแทนถุงกระดาษที่ใช้กันอยู่ในสมัยนั้น
ส่วนปัญหาที่เราเจอกันอยู่ในตอนนี้คือการรีไซเคิล และการไม่มีแยกขยะทำให้ไม่สามารถนำพลาสติกกลับมาใช้ซ้ำได้อย่างที่ควรจะเป็น ที่ผ่านมาการลดการใช้ถุงพลาสติกอย่างฟุ่มเฟือยเป็นสิ่งที่ดีแต่การเลือกใช้ถุงกระดาษแทนอันนี้ไม่เห็นด้วย เพราะความคุ้มค่าและระยะเวลาในการใช้เมื่อเทียบกันแล้วถุงพลาสติกยังสามารถตอบโจทย์ตรงนี้ได้ดีกว่า
ส่วนตัวยังคิดว่าถ้าเราสามารถใช้ถุงพลาสติกซ้ำๆ อย่างคุ้มค่าก็ไม่เสียหายที่จะยังคงใช้ถุงพลาสติกต่อไป ตอนนี้เราใช้ถุงผ้าร่มในการซื้อของเพราะน้ำหนักเบา ทำความสะอาดง่าย เปียกน้ำก็ได้แถมยังทนทานสามารถใช้ซ้ำได้เรื่อยๆ ซึ่งสามารถตอบโจทย์เราได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว
วกกลับมายังร้านขายเสื้อ ตอนที่พนักงานถามเราว่าจะซื้อถุงกระดาษไหมคะ เราบอกว่าไม่เป็นไรเพราะเอาถุงมาเองค่ะ เสร็จแล้วก็จัดการดึงถุงผ้าร่มออกมาแล้วก็จัดการใส่เสื้อผ้าที่ซื้อลงถุงแล้วสะพายขึ้นบ่าเดินออกจากร้านไปอย่างสบายใจพร้อมกับคิดว่ามนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถเรียบรู้ในการปรับตัวตลอดเวลา ถ้าบ้านมืองเราจริงจังเรื่องการงดใช้ถุงพลาสติก (ตอนนี้อาจจะรวมถุงกระดาษที่ไม่จำเป็นด้วย) เราจะช่วยโลกนี้ได้ขนาดไหน เพราะท้ายที่สุดแล้วมนุษย์จะเรียนรู้ในการพกถุงผ้า พกถุงพลาสติกในการไปซื้อของ ต่อให้ครั้งแรกลืม ครั้งที่สองลืม ครั้งที่สามก็ต้องจำได้และไม่ลืม ทุกการเปลี่ยนแปลงมันยากลำบากเสมอแต่ถ้าต้องทำมันก็ต้องทำ ... และจะทำได้เราเชื่อแบบนั้น
